امروز : دوشنبه ۱۳۹۶/۰۹/۲۰ می باشد.

آموزش رایانه و موبایل

قلبی که از تپش افتاد!

به گزارش سایت خبری تحلیلی ۹ صبح ، به نقل از هنرایران؛ کودکان و نوجوانان، مانند دیگر اقشار
جامعه از هنر این مملکت حق بزرگی دارند که باید به آنان داده شود. با توجه
به این موضوع که بخش اعظمی از جمعیت این کشور فرهنگی را این گروه سنی تشکیل
می‌دهند، باید در تولید فیلم‌های سینمایی، تئاتر و دیگر هنرها این مهم در
نظر گرفته شود. متأسفانه باید گفت در حال حاضر حتی یک فیلم مناسب با حال و
فضای کودکان و نوجوانان ساخته و نمایش داده نمی‌شود. تولیدات بخش کودک و
نوجوان سینما در طول سال، حتی با تعداد انگشتان یک دست هم برابری نمی‌کند!
این نه یک معضل، بلکه فاجعه‌ای است مخرب که آسیب‌های جدی به جامعه زده و
می‌زند. گرایش نوجوانان، حتی کودکان به ماهواره، اینترنت و فیلم‌های
وارداتی نشان از کم کاری مسوولان و هنرمندان این کشور در حوزه کودک و
نوجوان است. وقتی برای این گروه از جامعه اثری برای ارائه نداریم، چگونه
می‌توانیم از آنان بخواهیم توجهی به ماهواره و تکنولوژی‌های دیگر نداشته
باشند؟!

با اینکه سن نوجوانی حساس‌ترین بخش عمر
آدمی محسوب می‌شود و باید خانواده‌ها و مسوولان به آن توجه ویژه داشته
باشند، اما کوچک‌ترین توجهی دیده نمی‌شود. نوجوانی پلی است از کودکی به
جوانی که مرحله سخت و حساسی است. به خاطر همین در تولید آثار هنری نیز باید
به این اهمیت واقف بود.

در زمانی نه چندان دور، مرکزی به نام
کانون پرورشی کودکان و نوجوانان در عرصه فیلم‌سازی فعالیت می‌کرد که یکی از
ارکان مهم این هنر- صنعت در کشور محسوب می‌شد. هر فیلمی که آرم ساده کانون
را یدک می‌کشید، خانواده‌ها به آن اعتماد کرده و فرزندان خود را با خیال
راحت به تماشای آن می‌نشاندند. این مرکز چون وابسته به وزارت آموزش و پرورش
بود، در طول سال فیلم‌های بلند، نیمه بلند، کوتاه و انیمیشن مناسب با گروه
سنی کودک و نوجوان تولید می‌کرد که اکثر آنها دیدنی و ستودنی بودند. وقتی
این فیلم‌های با ارزش در سینما نمایش داده می‌شد، مدارس، دانش‌آموزان
علاقه‌مند را به تماشای آنها می‌بردند.

چه بسیار کارگردانان نام‌آوری که برای
کانون فیلم می‌ساختند یا از طریق همین کانون به شهرت رسیدند. بسیاری از
علاقه‌مندان، منتقدان و دست‌اندرکاران سینما، هر کدام به نوعی مدیون کانون
پرورش فکری کودکان و نوجوانان بوده و هستند. امروز، کانون دیگر آن مرکز
فعال در عرصه فیلمسازی نیست.

از لحاظ اداری، هر چند که مرکز فیلمسازی
آن هنوز برقرار است، اما تولید خاصی در آن صورت نمی‌گیرد. برپایی دو سالانه
جشنواره انیمیشن از طرف کانون، بیشتر یک بیلان کاری است تا یک فستیوال، هر
چند که دست‌اندرکاران این جشنواره تمام سعی خود را به کار می‌برند، اما آن
رونقی را که انتظار می‌رود، ندارد.

تعطیل یا نیمه تعطیل کردن فیلمسازی در
کانون، به هر دلیلی که باشد قابل قبول نیست. این عدم فعالیت، آسیب جدی به
سینما، به ویژه سینمای کودک و نوجوان زده و خواهد زد. این تأثیر سوء در
جامعه نیز مشاهده می‌شود.

وزارت آموزش و پرورش از دو بخش تشکیل شده
است، آموزش و پرورش، بنابراین باید به هر دو بخش توجه شود. فیلمسازی و
فعالیت‌های هنری جزو بخش پرورش به حساب می‌آید، پس چرا نسبت به آن، این همه
بی‌توجهی می‌شود؟ چرا باید بودجه فیلمسازی در کانون آن‌قدر کاهش یابد که
حتی یک فیلم مناسب هم نتوان با آن تولید و نمایش داد؟ به خاطر همین موضوع،
اغلب کارگردانان و هنرمندانی که در کانون فعال بودند، آنجا را رها کرده و
به ساخت فیلم‌هایی می‌پردازند که از حوزه کودک و نوجوان بسیار دور است.
براستی کدام مسوول و بنابر چه مصلحتی بودجه این بخش را کاهش داده است؟ آیا
مسوولان آموزش و پرورش، به خصوص وزیر محترم آن، تأثیرات مخرب آن را در بین
کودکان و نوجوانان نمی‌بینند؟ چرا نباید برای این بخش مهم از جامعه فیلم
ساخته شود؟ جشنواره کودکان و نوجوانان نیز تبدیل به یک دستور اداری شده که
باید به هر ترتیب برگزار شود، حتی به صورت بسیار ضعیف که در این چند سال
برگزار شده است. تولید فیلم‌های مناسب گروه سنی کودک و نوجوان آن‌قدر کم
است که نمی‌توان با آن جشنواره برگزار کرد. کانون به عنوان مهم‌ترین متولی
تولید فیلم‌های کودک و نوجوان باید دوباره بخش فیلمسازی خود را راه‌اندازی
کرده و شکوه دوران گذشته را به آن برگرداند. مسوولان نگاهی به ویترین
افتخارات کانون بیندازند تا متوجه شوند چه آثار ارزنده و ماندگاری در این
مرکز ساخته شده است. شاید این نگاه آنان را ترغیب کند تا شکوه کانون را
دوباره به آن برگردانند. تولید مجدد فیلم در کانون پرورش فکری کودکان و
نوجوانان یک پیشنهاد نیست، ضرورت است، ضرورتی که نباید آن را نادیده گرفت.
امیدواریم وزیر محترم آموزش و پرورش، نگاه ویژه‌ای به این مهم داشته باشد و
به رگ‌های خشک شده کانون دوباره خون تازه‌ تزریق کند.

کانون، خانه امید کودکان و نوجوانان است، آنان را ناامید نکنید. کانون، قلبی است که از تپش افتاده، دوباره آن را به تپش در آورید.

مطالب مرتبط

  • مطلب مرتبطی پیدا نشد.

ارسال نظرات

پاسخی بگذارید

آخرین مطالب

محصولات فروشگاه