امروز : دوشنبه ۱۳۹۶/۰۹/۲۰ می باشد.

آموزش رایانه و موبایل

دانشمند ایرانی ابوریحان بیرونی

دانشمند ایرانی ابوریحان بیرونی

دانشمند ایرانی ابوریحان بیرونی

در ایران نیز دانشمندانی وجد داشته است است که شاید شما با تعدادی از آنها تا حدودی آشنا باشید,وممکن است برا عده ای هم زندگینامه آنها جذاب و جالب باشد,معمولا انسانهای زیادی هستند که دانشمندان را دوست می دارند و آنها را افتخاری برای کشور خود می دادند.دراین پست می خواهیم به دانشمند ایرانی,ابوریحان بیرونی بپردازیم پس با ما همراه باشید.

ابوریحان محمد بن احمد بیرونی, عالم و دانشمند نام آور ایران زمین، شخصیتی است که برای خاص و عام آشناست و موجب فخر و مباهات هر ایرانی است. او را می توان جامع علوم و دانشهای گوناگون دانست. برای آشنایی با این چهره ی علمی و تاریخ ساز کشورمان به بیان گوشه هایی از زندگی او می پردازیم.

وی در قرن ۴ و ۵ هجری در حدود سال ۳۶۲ در خوارزم دیده به جهان گشود. از همان اوان کودکی، کنجکاوی فراوانی داشت و نسبت به تحصیل وکسب علوم مختلف شوق وعلاقه ی فراوانی نشان می داد.

ابوریحان در علوم بسیاری تبحر یافت که آن را مدیون اساتید بزرگ خود بود. از استادان به نام و تاثیرگذار وی می توان از ابونصر منصور بن علی نام برد که او را با ریاضیات آشنا کرد.

سپس حکمت وعلوم معقول را نزد استاد خود عبدالصمد حکیم فرا گرفت و توانست با پشت کار خود و در سن ۲۷ سالگی کتاب آثار الباقیه را به رشته ی تحریر در آورد.

هشت سال پس از شروع سده ی چهارم هجری حمله ی فاجعه آمیز محمود غزنوی روی داد که به سوزاندن کتابخانه ی عظیم و ارزشمند خوارزم پرداخت و تقریباً تمام کتابها و گنجینه های علمی آن روز را به آتش کشید. طی این حمله سلطان محمود، ابوریحان را به اسارت گرفت و او را تحت سخت ترین شرایط قرار داد تا حدی که نوشته اند حکم اعدام برای او قطعی شد که با وساطت خواجه ی میمندی از مرگ حتمی گریخت.

ابوریحان در سال ۴۱۸ به اختراع و ساخت زمان سنج ویژه ای مبادرت ورزید که بر پایه ی نظام خورشید طراحی شده بود و در مسجد جامع غزنین قرار گرفت.

وی به علت سفرهای فراوانی که به همراه سلطان محمود به اطراف و اکناف هند داشت, به علم و تجربه ی سرشاری دست یافت و توانست به زبان سانسکریت تسلط پیدا کند. او توانست کتاب تحفه الهند که در نوع خود شاهکاری تمام عیار بود را در سال ۴۲۴ تالیف نماید.

ابوریحان با علماء و دانشمندان فراوانی به بحث و گفتگو پرداخت که می توان مهمترین آنها را مناظره و بحث با شیخ الرئیس ابوعلی سینا دانست. او نسبت به برخی از مبانی فلسفی بوعلی منتقد و بلکه معترض بود.

وی پس از ۱۳ سال و آن هم در دوره ی حاکمیت سلطان مسعود به وطن بازگشت. از دیگر آثار ابوریحان کتاب قانون مسعودی است که آن را در سال ۴۲۳ هـ ق تالیف کرد و به سلطان مسعود اهداء نمود.ارزش این کتاب تا حدی بود که او را پس از نگارش آن کتاب با بطلمیوس مقایسه کردند. این کتاب دایره المعارفی در نجوم بود.

ابوریحان عدد « پی» را محاسبه کرد،‏ محیط زمین را اندازه گیری نمود و کره ی جغرافیائی ساخت. او علاوه ی بر آثار فوق به تالیف کتاب” التفهیم لاوائل الصناعه التنجیم“ که حاوی مباحثی پیرامون هندسه‏، شرح احوال آسمان و زمین و نجوم بود پرداخت. در این کتاب از حرکت زمین، قطر آن، سیارات و فواصل آنها،‏ خسوف و کسوف صحبت کرد.

کتاب الجماهر فی معرفه الجواهر را در زمینه گوهر شناسی و کانی شناسی نگاشت.

این حکیم فرزانه به مرتبه ای از دانش دست یافت که در وصفش اینچنین گفته اند:

دانشی نبوده که بیرونی در روزگار خود در آن کارورزی نکرده باشد و یا به نگاه کارشناسانه به آن ننگریسته باشد.

وی پس از عمری تلاش علمی در سن ۷۸ سالگی به دیار باقی شتافت و چشم از جهان فرو بست. روحش شاد.

منابع:‌

– آثار الباقیه- ابوریحان بیرونی- انتشارات امیرکبیر

-اختراعات و اکتشافات ابوریحان- جلال الدین همانی- نشر طهوری

– شرح حال نابغه ی شهیر ایران- علامه علی اکبر دهخدا- نشر طهوری

ارسال نظرات

پاسخی بگذارید

آخرین مطالب

محصولات فروشگاه